Showing posts with label Preservation. Show all posts
Showing posts with label Preservation. Show all posts

Sunday, March 31, 2024

नेवार जातिको मौलिक चित्रकला ‘पौभा’

 सनम महर्जन

५ साउन २०७९, बिहिबार

काठमाडौं, साउन ५ गते। ‘पौभा’ नेपालका नेवार जातिको मौलिक परम्परागत चित्रकला हो। जुन तामाङ, शेर्पा तथा गुरुङ जाति तथा तिब्बती परम्परागत चित्रकला थान्कासँग मिल्दोजुल्दो हुन्छ। ‘पौभा’ चित्रकलामा कपडामा देवीदेवताका चित्र अथवा कुनै धार्मिक कथासँग सम्बन्धित चित्र बनाउने गरिन्छ। धार्मिक पुस्तकमा उल्लेख भएको उपदेश, कथाको अध्ययन गरेर तिनलाई प्रतिकको रूपमा विभिन्न मुद्रा, आशन तथा प्रतिमा लक्षण मिलाई पौभाःमा उतारिन्छ।  सानैदेखि विभिन्न नेवारी संस्कृति र परम्परा अंगाल्दै हुर्किनुभएका कलाकार राजप्रकाश तुलाधरका अनुसार पौभा चित्र धर्म संस्कृतिसँग जोडिएको कला हो। “पौभा चित्र बनाउन गहन अध्ययन र विचार र धार्मिक नियम हुन्छ। सबै बुझेर जानेर धैर्यतापूर्वक कोर्नु पर्ने हुँदा यो कला बनाउन धेरै समय लाग्छ,” कलाकार तुलाधरले भन्नुभयो। 

कलाकार तुलाधरका अनुसार धेरै वर्ष पहिले धार्मिक प्रयोजनका लागि कोरिएका चित्र प्राकृतिक रंगबाट बनेका हुन्छन्। तर, अहिले विभिन्न रंगको प्रयोग गर्न पाइन्छ जस कारण पौभा कोर्न सजिलो भएको उहाँको अनुभव छ। “व्यापारिक रुपमा लगानीको अर्थ हुँदैन, कलाकारका कलाको भाउ हुँदैन”, उहाँ भन्नुहुन्छ, “कलालाई बुझ्ने र मनपराउने व्यक्तिले कलाको महत्त्व बुझेको हुन्छ।” 

'पौभा’ चित्रकलाका विषय धेरै हुन्छन्। तुलाधरका अनुसार धार्मिक आस्थाबाट आरम्भ भएको ‘पौभा’ अहिले आधुनिक र उत्तरआधुनिक चित्रकलाको दाँजोमा चर्चामा नआए पनि यसको महत्त्व घटेको छैन। तर, खर्चिलो र बढी समय लाग्ने भएकाले यसमा लाग्नेहरू कम भएको उहाँको अनुभव छ।  

भिडियो : मनोजरत्न शाही र केशब गुरुङ 

https://gorkhapatraonline.com/news/19630



Thursday, February 11, 2021

लोपोन्मुख अवस्थाय् म्वाय्लि


 यचु शाक्य

धाइ नेवाःत साहित्य, कला, संस्कृतिइ यक्व हे तःमि । नेवाः समुदायय् संगीत, प्याखं, कला, साहित्य, संस्कृतिइ यक्व हे तःमि धकाः धाइगु खँय् छुं मतान्तर मदु। नखःचखः, जात्रापर्व जक मखु जन्मनिसें मृत्यु संस्कारय्तक नं थीथीकथंया बाजंया छ् यलाबुला जुया वयाच्वंगु दु ।

पररम्परागत रुपं परापूर्वकालनिसें थौंया इलय् तक छ्यलाबुलाय् वयाच्वंगु थज्याःगु गुलिखे सांस्कृतिक महत्वया बाजं थौं वयाः लोप जुइधुंकूगु दुसा गुलिखे बाजं लोप जुया वनीगु अवस्थाय् थ्यनाच्वंगु दु। थथे हे लोप जुया वनीगु अवस्थाय् थ्यनाच्वंगु बाजंमध्ये छता खः म्वाय्लि ।

थ्व म्वाय्लि सुर बाजं खःसा थ्व बाजं कपाली समुदायं पुइगु याना वयाच्वंगु दु। म्वाय्लि बाजं पुयाः भिंगु ज्या वा साइतया ज्याझ्वः न्ह्याकेगु चलन दु। येँयाःया इलय् कुमारि माजुयात कुमारि छेँय् नं पित हइबलय् थ्व म्वाय्लि बाजं मदयेक मगाः । अथे हे बुंगद्यः सालीबलय्, इहिपा, ज्याःजंक्व, दीप्याखं, गुंला थेंज्याःगु पर्वया इलय् नं म्वाय्लि पुइगु याः ।

म्वाय्लि बाजं थीथी प्रकारया दु। कोकिल, पुजा, गुजराति, भमरा आदि थीथी प्रकारया म्वाय्लि दु। नेपालभाषाया ख्यलय् अतिकं लोकंह्वाःगु म्येँ ‘राजमति कुमति’इ ‘गुजराति पुयेकाः, राजमति ब्याहा याना बिउ …. !’ धइगु लाइन दु। थौं वयाः पाश्चात्य संस्कृति व संगीतया प्रभावया कारणं यानाः म्वाय् लिया थाय् ट्रम्पेट व क्लारिनेटं थाय् कया हयाच्वंगु दु। इहिपा थेंज्याःगु लसताया ज्या याइबलय् म्वाय्लिया थासय् बाछै बाजं (ब्रास बैण्ड) हे अप्वः छ्यलेगु याना हयाच्वंगु दु। गुंलाया इलय् नं धाः व नाय्खिं थाइबलय् तकं म्वाय्लिया सः ताये मदया वनेधुंकल ।

उकिया थासय् नं बाछै बाजं हे अप्वः छ्यलेगु याना हःगु दु। थ्व म्वाय्लि बाजं लोप जुया वनीगु अवस्थाय् थ्यंगुया थीथी कारणमध्ये छता ताःई न्ह्यवंनिसें थुकियात न्हू पुस्ताय् हस्तान्तरण जुइमफुगुलिं हे खः धइगु सी दु। येँय् ला थ्व म्वाय्लि पुइपिं द हे मदयेधुंकल, यलय् धाःसा छम्ह, निम्ह दनि अथे हे ख्वपय् छुं भचा पुइ सःपिं दनि । उकीमध्ये नं ल्याय्म्ह पुस्ताया द हे मदु धाःसां जिउ । आः दुपिं नं गुलिखे वादकत न्हापा थें पुइ मफया वनेधुंकूपिं हे दु ।

थ्व बाजं थुकथं लोपोन्मुख अवस्थाय् थ्यंगुया लिउने मूल निगू कारण खनेदु। छगू ला पश्चिमी संस्कृतिया प्रभावया कारणं म्वाय्लिया थाय् मेगु बाजनं कया हःगु खने दु। मेगु नेवाः समुदायय् दुने खने दयाच्वंगु जातीय भेदभावया कारण नं खः ।पुलांगु धारया विचाः कुबियाच्वंपिंसं थ्व बाजं ला थ्व जातियागु खः । थःपिं थजात व थ्व बाजं पुइपिं क्वजात धकाः यानाच्वंगु भेदभावया कारणं हे थौं म्वाय् लि बाजंया अस्तित्व नं संकटय् लाः वंगु खः । थथे हे थजात व क्वजातया भेदभावया कारणं यानाः थौंया न्हू पुस्तां थ्व बाजं सयेकेगुपाखे उलि ध्यान बियामच्वंगु खः धइगु धापू छुं म्वाय्लि पुइपिं वादकपिनिगु दु ।

यदि थथे हे जुयाच्वन धाःसा छन्हु अवश्य नं थ्व बाजं पूर्णरुपं हे लोप वनीगु निश्चित दु। थ्व धइगु नेवाः संस्कृति, सभ्यता, पहिचानया अस्तित्वया निंतिं जुइगु तःधंगु क्षति खः धाःसां छुं पाइमखु।

ख्वपया म्वाय्लि वादक नापं काठमाडौं विश्वविद्यालयया लोकबाजाया छम्ह विद्यार्थी रवि कपाली थ्व हे म्वाय्लिया संरक्षणया निंतिं न्ह्यचिलाच्वंम्ह छम्ह ल्याय्म्ह खः । वय्कःया अबु मदुम्ह गुरु कान्छा गुणकाजी कपाली न्हापा येँय् थ्यंक वयाः येँयाःया कुमारि जात्राया इलय् म्वाय्लि पू वइगु वय्कलं कनादिल । आतक नं कुमारि पिकाइबलय् येँय् म्वाय्लि पुइपिं मदुगुलिं ख्वपंनिसें वयाः म्वाय्लि पुइगु यानाच्वंगु दु।

वय्कः रवि कपालीं आः थःगु जातिइ जक सीमित मजुसे स्यनेमाःगु व थम्हं स्यना नं वयाच्वनागु खँ कनादिल । थुकिया निंतिं नेवाः समुदाय दुने खने दयाच्वंगु भेदभावं जालं पिहां वयाः जागरुक जुइमाःगु आवश्यक जुइधुंकूगु दु। बाजं ल्यना च्वन धाःसा संस्कृति नं ल्यनी, संस्कृति ल्यन धाःसा गु सभ्यता नं ल्यनी अले जक सकलें नेवाः जुयाः गर्व यायेगु व उकिया अस्तित्व नं दइ ।

धाः व म्वाय्लिया स्वापू
धाःबाजंलिसें थाइगु मूल सुर बाजं म्वाय्लि खः धकाः प्राचीनकालनिसें हे थुकियात छ्यलेगु याना हयाच्वंगु खः । लिपा वयाः पश्चिमी संस्कृतिया प्रभावं म्वाय्लिया थाय् ट्रम्पेट व क्लारिनेटं कया हल । थथे जुजुं आः गुंलाबाजं नापं म्वाय्लि पुइगु धइगु लोप हे जुइधुंकल धाःसां छुं मपाः । थुकिं यानाः गुलिखेसित ला ट्रम्पेट धइगु हे म्वाय्लि खः धइगु भ्रम तकं ब्वलनाच्वंगु खनेदु। म्वाय्लिया थासय् ट्रम्पेट-क्लारिनेट थेंज्याःगु सुर बाजं छ्यलाः धाःबाजं म्वानाच्वंसां नेवाः समुदायं पिने च्वंपिं संगीतया अध्ययनकर्मितय्सं थुकियात विदेशी बाजंकथं काइपिं नं अप्वया वनाच्वंगु खनेदु ।

थज्याःगु थीथी कारणं यानाः त्रिभुवन विश्वविद्यालय-काठमाडौं विश्वविद्यालयया लोक संगीत संकायय् तकं धाःबाजंया बारे पूर्णरुपं तथ्य दुहां वये फुगु मदु, स्यने फुगु अवस्था मदु। वंगु छुं दँ थुखे थीथी गुंला बाजं खलःयापिंसं म्वाय्लिया थासय् बासुरि पुयाः धाःबाजं थायेगु याना हयाच्वंगु खनेदु। थ्व धाःसा सकारात्मक अले च्वछायेबहगु नापं बांलाःगु पलाः कथं कायेमाः ।

(च्वमि धाःबाजं सफूया च्वमिनापं लोकबाजा संगीतकःमि खः ।)

https://nepalbhasatimes.com/24490

स्वयम्भूया ऐतिहासिक ल्वहं


 


मानव सभ्यताया इतिहास ढुङ्गे युगं शुरु जूगु धइगु खँ मानवशास्त्रीतय्सं धायेगु याना वयाच्वंगु दु । ढुङ्गे अर्थात ल्वहं । थ्व ल्वहं छगः छाःगु, झ्यातुगुलिसें ताःईतक अस्तित्वय् दयाच्वनीगु व थासंथासय् न्ह्याथाय् नं लुइके अःपुगु वस्तु खः । मनूतय्सं नं थ्व ल्वहंयात अनेतनेया ज्याय् अःपुक छ्यला वयाच्वंगु खनेदु । व नं आदिमकालनिसें ।

स्वनिगलय् जक मखु देश विदेश विश्वन्यंकंया ब्याक्कं सहर, नगर, गांया निर्माणय् ल्वहंया भूमिका नं उतिकं महत्वपूर्ण खनेदु । स्वनिगलय् स्वयेगु खत धाःसा द्यः, देगः, चीभाः, सतः, फल्चा, हिति, चुक, तुं, बहाः-बही, त्वाः, ननि, चुक आदि गन जक मदु ल्वहं । हिरा समान ल्वहं आकर्षक धंगं समाः यानाः छाय्पियातःगु खनेदु । आखःया आविष्कार लिपा ला ल्वहतं छगू न्हूगु ऐतिहासिक युगयात हे न्ह्याकूगु खनेदु । थीथीकथंया निर्माण वा कीर्ति स्वनेगु ज्याय् निर्माता दातातय्सं तिथि, मिति साल, तयाः उद्देश्यसहित पूर्णविवरण ल्वहंतय् किइकाः परन्तुतक ल्यनाच्वनेमा धइगु ल्याखं अभिलेखीकरण तयेगु शुभारम्भ याना वंगु खनेदु ।

थौं थ्व हे ल्वकंया उकी कियातःगु इतिहासया कारणं द्वलंद्वः न्ह्यःया क्रियाकलाप, घटना आदि दुरुस्त, गथे खः अथे हे झीसं स्वये खनाच्वंगु दु । थौंया भासं धायेगु खःसा प्रत्यक्ष हे स्वये थें जुया बिउगु दु । तना वनेधुंकूगु, दुसुना वनाच्वंगु, नामोनिशान हे मदयेधुंकूगु कयौं कयौं इतिहास हाकनं छक्वः पुनःजीर्वित जुइत ताःलाना वयाच्वंगु दु, विश्वन्यंभनं । लुम्बिनीइ ब्राम्ही लिपिं च्वयातःगु अशोक स्तम्भं शान्तिया प्रतीक शाक्यमुनि बुद्धया यकिन जन्मस्थल सीकेत अःपुका बिउगु दु । थ्व चानचुन व साधारण खँ मखु । नरलय् च्वंगु जुजु जय वर्माया पुलांगु पूर्णकदया ल्वहंया झ्वाता हे लुइकूगु दु । गुगु थौंकन्हय् छाउनीया संग्रहालयय् दु । थ्व करिब झिंगुसः दँ जःखःया खः । अथे हे स्वयम्भू परिसरय् लुइकूगु नं अमूल्यगु ल्वहं खः । तसकं ऐतिहासिक ।

स्वयम्भूया भुइख्यःस्थित भगवान पालि, पूर्वपाखें स्वयम्भूया तँ गयेगु स्वाहाने ल्ह्वनेज्याया झ्वलय् लुया वःगु खः थ्व ल्वहं । थुगु ल्वहं मानदेवया छय् जुजु वसन्तदेवया पालय्या खः । थुगु ल्वहंतय् च्वंगु अभिलेख न्हापांखुसी ब्वनादीम्ह श्यामसुन्दर राजवंशी भाजुं थ्व ल्वहं इस्वी संवत् ५१४या खः धयादीगु दु । थ्व ल्याखं थ्व ल्वहं थौं स्वयां १५०६ दँ पुलांगु खनेदु । हाकः ४५, ब्या २० व जाः७६ इन्च दुगु बःचा ग्वःगु थ्व ल्वहंयात जलहरी धाइ ।

जलहरी धइगु वास्तवय् शिवलि·या छगू ब्व खः । लि· धइगु घ्यः-कस्ति, दुरुं लुइकीबलय् तरल पदार्थ पितछ्वयेत दयेकातःगु यौनाकार वस्तु खः । थ्व ल्वहंतय् द्यः दिकेत खनातःगु चुकू प्वाः प्यप्वाः दु। छखेलिक्क चिकिचाप्वाःगु छप्वाः नं दु । जलहरीया पश्चिमपाखे प्यझ्वः प्राचीन लिच्छवी आखलं कियातःगु अभिलेख अझ ब्वने फुगु अवस्थाय् हे दनि । दकलय् च्वय् च्वंगु झ्वःया दकलय् लिउने ‘स्वयम्भू व’ कियातःगु दुसा दकलय्लि पांगु झ्वःया क्वसया प्यझ्वलय् ‘सम्वत् ४३८ फाल्गुन शुक्लपक्ष दिं व ६’ कियातःगु दु । अभिलेखय् बौद्ध खँग्वःत नं दुथ्यानाच्वंगु दु । उकिं थ्व बौद्ध सम्पत्ति खः धइगु सिद्ध जू वः । आकार, प्रकृति स्वयेबलय् थाय् मदुस्थित लिच्छवीकालिन बुद्धलिसे हे ज्वलाःम्ह थुकिया द्यः जुइफुगु सम्भावना नं यक्वं दु ।

विद्यमान इतिहासय् ‘स्वयम्भू’ उल्लेख जुयाच्वंगु पुलांगु शिलालेख स्वंगू दुगु जुयाच्वन । थुपिं दक्वं लिच्छवीकालीन खः । थुकीमध्ये निपाः स्वयम्भूइ हे दुसा निगुलिसनं स्वयम्भूलिसे स्वानाच्वंगु खँग्वः, वाक्य, प्रसंग स्वानामच्वंगु अभिलेख धयातःगु दु । जुइफु, थ्व गुगुं नं थासं छुं नं प्रयोजनया निंतिं स्वयम्भूइ हयातःगु खयेमाः । स्वनिगलय् थज्याःगु चलन मदुगु नं मखु । दुर्भाग्यया खँ थौं थ्व निगुलिं स्वयम्भूइ मदयेधुंकल । थनया जिम्मेवार न बुद्धाचार्य समुदायं सिउ, न त पुरातत्व विभागयाके हे जानकारी दु ।

छपाः शिलापत्र अंशुवर्माकालीन गोकर्णय् लुइकूगु दु । चन्दन चुलेत छ्यलातःगु दु । थ्व हे छगूयां छगू शिलालेख खः ‘स्वयम्भू’ च्वयातःगु । तर थुकी नं मात्र ‘भू चैत्य’ धकाः जक च्वयातःगु दयाच्वन । ‘भू’या न्ह्यःने च्वंगु आखःग्वःत ब्वदला वनेधुंकल । इतिहासविद्तसें ‘भू’ आखःया न्ह्यःने
‘स्वयम्’ दुगु खः ला धइगु अनुमान यासें थ्व स्वयम्भू हे च्वयातःगु खयेमाः धयागु वय्कःपिनि धापू खः । थ्व ल्याखं प्रस्ट रुपं ‘स्वयम्भू’ लिसे स्वानाच्वंगु धइगु स्पष्ट यायेथाय् मंत ।

स्वयम्भूया उच्चारण, लिच्छवीकालया उत्तारद्र्धय्पाखे तना वंगु खनेदु । जबकि मल्लकालय् करिब थौं स्वयां न्यासः दँ जःखः स्वयम्भू पुराणया प्रादूर्भाव जुसेंलि हाकनं सुर्द्यः लुइथें लुया वःगु खनेदु । स्वयम्भू पुराण न्यासः दँ जःखःयागु धइगु प्राप्त प्रमाणित सामग्रीया लिधंसाय् धयातःगु दु । उकिं हाल लुइकूगु स्वयम्भूया शिलालेख आतकया दकलय् पुलांगु, ज्येष्ठ व स्वयम्भूया बल्लाःगु व धिसिलाःगु दसि खः । थुकिं यानाः विगतया कयौं भ्रम, शंका उपशंका स्वयम्भूया सन्दर्भय् गुगु दयाच्वंगु खः, व निवारण जूवःगु खनेदु ।

दकलय् तःधंगु शंका वा भ्रम भइगु नां सम्बन्धी खः । गोपाल राजवंशावलीइ छथाय् थथे च्वयातःगु जुयाच्वन । ‘तेन कृत सिनगु विहार चैत्य भट्टारिक प्रतिष्ठित सम्पूर्ण कृतम ।’ वंशावलीकारं थुकियात वृषभदेवकालीन धयातःगु खनेदु । थुकी प्रमाणया स्रोत खुले यानातःगु मदु । आपालं विद्वानवर्गया थुकिया हे लिधंसाय् ‘सिनगु’या अपभ्रंस जुयाः स्वयम्भूयात स्यंगु, साम्हेगुँ धायेगु याना वयाच्वंगु खयेमाः धइगु धापू दु । थौं नं थनया नेवाःतय्सं थथे हे धायेगु यानाच्वंगु धइगु वय्कःपिनि दावी दु । आः थ्व भ्रम क्वचाःगु दु । न्हापा नं स्वयम्भू हे धाइगु खः धइगु स्वयम्भूया शिलालेखं पुष्टि याःगु दु । उकिं सिनगुं स्यंगु वा साम्हेगुँ जूगु मखु। स्वयम्भूं हे स्यंगुँ वा साम्हेगुँ जूवंगु खनेदु ।

सिनगुँ धइगु स्वयम्भू मखु धइगु छगू मेगु दसिप्रमाण खः नरःया अंशु वर्मां च्वयाथकूगु छपाः शिलालेख । थुकी न्यागू प्रमुख विहारत दुथ्याकातःगु दु :- १) गुँ विहार । २) श्रीमान विहार ३) श्री राज विहार ४) खर्जुरिका विहार व ५) मध्यम विहार । गुँ विहार धइगु सक्वया वज्रयोगिनी परिसर दुगु व स्वनिगःया दकलय् पुलांगु नापं न्हापांगु विहार खः । थ्व वज्रयोगिनी स्थापना जुइ न्ह्यः हे दयाच्वनेधुंकल धइगु खँय् इतिहासविदत नं सहमत जूगु खनेदु । शायद दकलय् पुलांगु जूगुलिं खयेमाः महासामान्त अंशु वर्मां विहारया नां च्वकेगु झ्वलय् ‘गुँ विहार’यात सम्मान यासें न्हापांगु ल्याखय् लाकातःगु । थन उल्लेख जुयाच्वंगु विहार सक्वयागु खः । थुकिं गुँ विहार व सिनगुँ विहार छगू हे खः धइगु भान जू । ‘सिनगुँ’ स्वयम्भू जुइ फइमखु  धइगु दकलय् बल्लाःगु दसि धइगु हाल लुइकूगु स्वयम्भू शिलालेख छगू हे जक खः । थुकी ‘स्वयम्भू’ धकाः किटान यानाः च्वयातःगु दु । व नं झिंन्यासँ दँ न्ह्यः हे । यदि थ्वयागु नां ‘सिनगुँ’ खःसा पुलांगु व परापूर्वकालया नांयात हिइकाः ‘स्वयम्भू’ धकाः छु न्हासं च्वकी ? नां हे स्वयम्भू जुयाच्वंगुलिं हे स्वयम्भू च्वं वःगु खः । स्वयम्भूया नां स्वयम्भू हे जुयाच्वंगुलिं झिंन्यासः दँ न्ह्यःया जुजु वसन्त देवकालीन छम्ह बौद्ध दातां शिलालेखय्नां  स्वयम्भू हे च्वकूगुलिइ छुं शंका यायेथाय् मदु ।

अन्त्यय्, अत्यन्त महत्वपूर्ण व अतिकं ऐतिहासिक छगूयां छगू दकलय् पुलांगु स्वयम्भू अंकित थुगु शिलालेख सुरक्षार्थ थौंकन्हय् गन दु सार्वजनिक याये मफुत । थुकिया निंतिं क्षमा फ्वना । पशुपति थेंज्याःगु पूर्ण रुपं सुरक्षित थाय् दुने हे शंखधरया ख्वाः तछ्यानाः विरुप याइगु थासय् अमूल्य व ऐतिहासिक स्वंगः आखः ‘स्वयम्भू’ यात स्यंकी मखु धकाः धाये फइमखु । थज्याःगु महत्वपूर्ण ऐतिहासिक अभिलेखयात थौं हे सुरक्षित यायेमाःगु दु । थुकी सम्बन्धित वडां चिउताः तइगु खः वा स्वयम्भू महासमितिं ध्यान बीगु खः ? वा झी मध्ये सुनानं थुकियात वाः चायेकीगु खः ? सुयागुंपाखें ग्वाहालि जुइगु आशा यानाच्वना । ग्वाहालि फ्वनाच्वना ।

भवतु सब्ब मंगलम !

https://nepalbhasatimes.com/37365